លា 🇰🇭

Drie weken leken maar drie dagen en de zes meiden die een maand geleden quasi vreemden voor me waren, zijn plots zo belangrijk geworden.

Het is gek wat een buitenlandse ervaring met je doet. Het intense contact met elkaar, met de instellingen waarmee we in aanraking kwamen, de mensen die we leerden kennen, zorgde ervoor dat de tijd voorbij vloog. Soms is het gek om te beseffen dat we dit echt aan het beleven zijn. Wanneer dat besef er is, ben ik zo dankbaar dat ik de afgelopen drie weken al met deze bende heb mogen meemaken. Dat het al on(der)wijs tof was!

Week

Deze week gaven Jolien en ik in de voormiddag les. Zo wilden we eens een andere aanpak proberen naar zowel de leerlingen als de klasleerkracht toe. Terwijl we vorige week zijn lessen op “onze manier” gaven in de namiddag, kozen wij nu de onderwerpen en de doelen uit en en werkten we de les uit in de voormiddag.

Onze leeuwen hebben elke week drie keer “novel study”, super leuk, want je kan er erg veel kanten uit. Terwijl ze tot nu toe heel vaak met afzonderlijke teksten werkten (waar een samenhangend geheel ver te zoeken was), wilden wij proberen om rond één boek te werken. Vorige week scanden we de bibliotheek van onze school al grondig, en ons oog viel al snel op een kast waar verschillende boeken van Roald Dahl liggen. We waren al snel helemaal verkocht en besloten om deze week rond “Charlie and the Chocolate Factory” te werken.

Maandag, woensdag en donderdagochtend werkten we rond het verhaal. We gebruikten verschillende werkvormen om het boek te lezen. We hebben zelf gelezen, zodat de leerlingen de goede uitspraak konden horen. Toch merkten we dat sommige leerlingen al snel met hun gedachten ergens anders zaten. Tijd om het roer om te gooien. Daarna duidden we dus telkens een leerling aan die zou verder lezen. De leerlingen waren al veel aandachtiger en letten meer op. Ook hier zagen we echter wat gaten in onze aanpak, de leerlingenactiviteit lag vrij laag, aangezien er telkens maar één leerling aan het woord was. Onze oplossing was om de leerlingen per twee te laten lezen. Op deze manier was telkens 50% van de klas aan het werk. Dit wilt niet zeggen dat de andere 50% er voor niets bij zat, zij kregen de belangrijke opdracht elkaar te controleren en af en toe vragen te stellen over de inhoud. Een aanpak die al beter bleek te werken!

De themaweek van Charlie besloten we af te sluiten met een fragment uit de film. Donderdag hebben de leerlingen telkens even TV-time en het leek ons wel leuk om dit te linken aan ons boek.

Voor het theoretische deel van de voormiddag probeerden we het telkens vrij speels aan te pakken. We integreerden de leerinhoud in verschillende spelletjes, foto’s volgen snel! Vrijdag, onze herhalingsdag, konden de leerlingen de geleerde leerinhoud inoefenen aan de hand van een spel Hints (Charades), een zelfgemaakt bordspel, een dobbelspel en een woordzoeker. Stuk voor stuk waren ze betrokken bij de les, en gingen ze enthousiast aan de slag.

Ons leerkrachtenhart was gelukkig!

Dat geluk was echter van korte duur. Ons afscheid van deze fantastische school stond namelijk voor de deur, en we konden het niet meer ontwijken. Afscheid nemen is nooit leuk, en zeker niet wanneer je een band als deze opbouwde. Mensen die we dagelijks zagen, zouden we nu voor een laatste keer zien en vastpakken. Of we klaar waren voor ons afscheid? Helemaal niet.

Aan het einde van de lesdag konden we er niet meer omheen. De kinderen en leerkrachten maakten een kring, wij werden uitgenodigd om in het midden te gaan staan. Cha Sophea nodigde onze leerlingen uit om ons nog een afscheidsknuffel te geven, en al zijn ze bijna de oudsten van de school, toch waren onze leeuwen enthousiast. We kregen prachtige teksten, tekeningen en armbandjes.

Vervolgens werden de afscheidsliedjes “Yellow” en “Hello, Goodbye” gezongen. Wanneer deze voor een andere vrijwilliger gezongen werden, kreeg ik het al moeilijk. Een hele groep kinderen die deze liedjes met zo’n overtuiging zingen, het grijpt je echt naar de keel. Nu ik zelf in de kring stond, was het zelfs nog intenser dan ik gedacht had.

Alle vier kregen we een kaart waar alle leerlingen een hartje hadden opgetekend, zo hebben we een stukje van hun hart mee naar huis. Ja, je kan het al raden, bij ons alle vier gingen de sluizen over. De warmte die we hier leerden kennen, is iets dat ons altijd zal bijblijven.

See you, when you see me, ABCs, we’ll be back!

Weekend

Aangezien ons vliegtuig naar Vietnam pas zaterdagavond was, konden we het afscheid van de rest van “the 7 girls” nog effe uitstellen. Of dat zo’n goed idee was weet ik niet, want wanneer het moment aangebroken was, kwam het besef eens zo hard.

Valerie en Margaux, die ik wel een beetje kende van school, hebben een plaatsje in mijn hart gekregen. Door deze drie weken samen heb ik hen wat beter leren kennen. Ik ben ervan overtuigd dat ze het de resterende twee maanden nog super gaan doen in Cambodja. Hun enthousiasme is onuitputtelijk en enorm aanstekelijk, en het zijn allebei prachtmensen met een groot hart.

Ayla, een nieuw gezicht, wist ook een plekje te veroveren. Als oudste van ons zeven moest ze soms een beetje voor ons zorgen, en dat ze dat goed gedaan heeft. Haar recht-door-zee-zijn heeft ervoor gezorgd dat ik het gevoel had haar op deze korte periode al snel te leren kennen en kunnen vertrouwen.

So long girls, doe dat nog goed in ons buurland, want wat jullie doen is meer dan bewonderenswaardig!

Recept rode curry (één portie)

Kwestie van mijn laatste Cambodjaanse blog bericht positief te eindigen, geef ik jullie nog graag een overheerlijk recept voor rode curry meegeven.

We kregen het recept van onze host in Cambodja, die dit gerecht met veel liefde voor ons klaarmaakte (en dat kon je proeven).

Ingrediënten

1tl currypasta - 160cl kokosmelk - kip - halve wortel - (zoete) aardappel - ui - suiker - kippenbouillon(poeder)

Werkwijze

Kook je groenten vooraf, zodanig dat ze niet meer moeten garen in de curry.

Currypasta met een beetje kokosmelk roerbakken.

Voeg de kip toe, en laat bakken tot al het vocht weg is.

Vervolgens voeg je de rest van de kokosmelk toe.

Wanneer dit aan de kook is, mogen je groenten erbij.

Als laatste breng je dit geheel nog op smaak met wat suiker en wat kippenbouillon naar smaak.

TIP Qua groenten kan je echt toevoegen wat je wilt. Courgette, aubergine, pompoen, paprika... alles is mogelijk en zal zeker en vast lekker zijn! Onze gastvrouw had haar groenten steeds klaar, voorgesneden en -gekookt, in de vriezer zitten. Op deze manier kan je op vrij korte tijd een heerlijke maaltijd op tafel toveren.

TIP Houd je kookvocht bij om je curry meer vocht te geven indien nodig. Wanneer je denkt dat de curry te vast is, kan je dit steeds toevoegen.

Meer een beeldpersoon in plaats van een woordenpersoon?

Kijk dan zeker ook naar de foto's en het filmpje dat Eline maakte.

Tot snel!

xxxx