De eerste, stressvolle dagen

Ja ja jongens, 't is officieel. Ik zit aan de andere kant van de wereld (ongeveer toch).

We zijn hier nog maar 2 dagen (3 als je de dag van onze aankomst meerekent), en we hebben al een rollercoaster van emoties ondergaan.

Mochten jullie in een strip leven, zag ik de vraagtekens al boven jullie hoofd verschijnen. Geen nood, ik zal beginnen bij het begin.

Dag één: de vlucht en de wanhoop

Ondanks wat de titel van deze dag doet vermoeden, gingen onze vluchten erg goed. We kregen lekker eten voorgeschoteld - voor zover vliegtuigeten lekker kan zijn natuurlijk- , konden genieten van tal van leuke films en ook het gezelschap viel goed mee. ;)

Lore, Eline en Jolien, mijn reisgenotes van dienst, legden hun ogen al even te slapen op de vlucht. Ikzelf had het daarentegen moeilijker met de slaap te vatten. Persoonlijk steek ik de schuld nog steeds op de spanning en de stress die door mijn lijf gierden, mijn gedachten die overal en nergens waren, en misschien een tikje onzekerheid dat de kop op begon te steken.

"Twee vluchten hebben we zonder kleerscheuren overleefd. Easy peasy, dat zal wel de zwaarste opgave geweest zijn van de hele trip? Nu gewoon bagage gaan afhalen en we kunnen naar V&A vertrekken." Lore en ik waren nog aan het lachen met het feit dat het ferme miserie zou zijn als je bagage nu niet op die band verschijnt.

"Karma is a bitch" een alom bekende uitspraak en op dat moment immens van toepassing. Want ja hoor, mijn bagage kwam niet. Ik werd vriendelijk doorverwezen naar de lost & found, waar ik een formulier moest invullen en mijn gegevens moest achterlaten. Daar kreeg ik te horen dat mijn bagage waarschijnlijk nog in Hong Kong was, maar dat ze er diezelfde dag of de dag erna wel zouden zijn. Gelukkig was ik ook niet alleen, er waren nog 7 andere gedupeerden. Desondanks kan je wel geloven dat ik hier niet bepaald door gerustgesteld was.

Het avontuur van de luchthaven naar V&A werd tot in de puntjes verzorgd door Voleak. Wanneer we de luchthaven uitstapten wachtte ze ons op in het gezelschap van Valerie en Margaux (die ook net waren aangekomen). Met z'n zessen (inclusief vijf grote koffers) vertrokken we in twee tuk tuks naar V&A. Voor wie zich hier niet veel bij kan voorstellen, ik verwijs jullie graag door naar het fotootje.

Aangekomen in V&A ontmoetten we Ayla, een student uit Langemark. Wat ons groepje op 7 Belgische chicks brengt. Ain't nobody messing with my clique. Ayla doet ook stage op ABC and Rice, wat wel fijn is.

Nadat iedereen even gerust en uitgepakt had, trokken we op verkenning. Onder leiding van Voleak gingen we, samen met haar dochtertje en Vanessa, naar ABC. Zo leerden we onze dagelijkse weg al eens kennen.

De korte wandeling was de perfecte appetizer. We kregen ondertussen allemaal wel honger, dus het was ideaal dat we naar Siem Reap trokken. Hier gingen we naar een lokale eetgelegenheid om verschillende gerechtjes te delen. Fried corn, BBQ beef (een soort saté), spring rolls, fried rice, ... Alles passeerde de revue. We ontdekten nieuwe, maar vooral lekkere smaken.

Onze eerste dag sloten we af door een wandeling door de nachtmarkt en een eerste blik op Pub Street.

Moe maar voldaan van alle indrukken, kropen we tenslotte ons bed in.

Dag twee: het verlossende telefoontje?

De eerst officiële dag in Cambodia, en of we er zin in hadden. 's Ochtends spraken we af om samen te ontbijten, gezellig met z'n zes. Aangezien ik nog niet volledig gerust was over mijn koffer (ik had nog geen update gekregen), besloot ik met de vaste lijn van V te bellen naar de luchthaven. Hier kreeg ik de aangename boodschap dat mijn koffer nog niet gelokaliseerd was. Bon, niets nieuws dus en nog steeds even veel stress.

Geen nood, ik laat mijn dag gelukkig niet zo snel vergallen. We vertrokken al snel op onze eerste missie: een SIM-kaart kopen. Dit zou het contact een stuk makkelijker maken, zo kunnen we elkaar bellen, sms'en en af en toe iets aan het thuisfront laten weten via mobiele data. In de winkel werden we al gauw verrast dat we voor 40GB in een maand slecht $9 zouden betalen, een echt koopje dus.

Missie twee van de dag was naar de winkel gaan. Natuurlijk zijn we bij Voleak van alle luxe voorzien, maar we hadden erg veel zin in een lokaal, vers stukje fruit. We trokken er dus op uit naar de winkel. Ook hier vielen we bijna van onze figuurlijke stoel: voor slechts $4 had ik een klein assortimentje (mango, dragon fruit, appeltjes en mangosteen).

Ik zou mezelf niet zijn, als de stresskip niet af en toe naar boven kwam. Mijn koffer was nog steeds niet terecht, dus mijn stressniveau zat nog steeds behoorlijk hoog. Gelukkig had ik nu een eigen SIM-kaart, en kon ik de luchthaven nog meer lastigvallen. Jammer maar helaas kreeg ik weer hetzelfde antwoord als die ochtend. Positief was dan weer dat ze me wel nog herinnerden. Als dat geen #goals is?

Aangezien we allemaal nog een beetje last hadden van jetlag, besloten we de namiddag iets minder avontuurlijk aan te pakken. Rusten aan het zwembad was onze hoogste prioriteit. Margaux was zo lief me even een bikini te lenen, zodat ik ten volle kon meegenieten van de waterpret.

In de vooravond hoorde ik plots mijn telefoon rinkelen. Zou het zijn? Ja hoor, wees daar maar zeker van! Mijn koffer was eindelijk terecht! De vriendelijke man vroeg in gebrekkig Engels waar ik juist logeerde zodat ze mijn koffer zouden kunnen brengen.

Tijdens het eten (zoetzure kip met rijst, super lekker) was het verlossende moment er. Met "de vrachtwagen onder de tuk tuks" werd mijn koffer vakkundig afgeleverd. Vreugdesprongetjes en -dansjes waren te bewonderen (en werden ook op beeld vastgelegd door Lore).

Mijn buitenlands avontuur kon nu ten volle beginnen, en dat mocht gevierd worden met een stapje in de wereld. Pub street, here we come!

Dag drie: en rust

Zondag rustdag.

En 't is niet omdat we in Azië zitten, dat we dat niet ter harte nemen. Vandaag was een dag vol zon- en zwembadplezier. We smulden nog van ons heerlijk fruit, doken in het zwembad ter verfrissing en genoten van de heerlijke zon.

De ideale manier om onze batterijen voor morgen op te laden. Onze eerste stagedag, dat belooft spannend te worden!

Wie tot hier is geraakt: een dikke proficiat! Het was een hele boterham om te lezen, maar dat komt er van als je wat meemaakt. De eerste dagen zijn wellicht de drukste, en daar wil ik jullie ook graag een blik laten werpen ;)